Overheid, Griekenland en de Euro.




Wij hebben al jaren niets meer te zeggen over de EU, de euro en de gigantische financiële steunfondsen, waarmee de banken ten koste van de bevolking overeind worden gehouden.


Mei 2010

Geachte belastinginspecteur.

Naast de miljarden euro's die wij als belastingbetaler jaarlijks bijdragen aan het IMF mogen wij nu ook nog het op de pof levende Griekse volk in de watten leggen. Wij betalen 4,8 miljard euro extra aan een (Grieks) systeem waarin ambtenaren en vele andere werknemers op hun 54-ste al met pensioen gaan en waar de animo om arbeid te verrichten door velen ook nog als hinderlijk of zelfs beledigend wordt gezien.


Tevens wordt er grootschalig belasting ontdoken. De Grieken gaan hierin tot het uiterste. Transacties waarover de staat dus geen belastingen ontvangt. The Wall Street Journal schreef: “De Griekse schaduweconomie, die bestaat uit onaangegeven inkomsten, besloeg volgens Friedrich Schneider, professor aan de Johannes Kepler University in Linz, Oostenrijk, wel 25,1 procent van het bruto binnenlands product in 2007.



De schaduweconomieën van Spanje, Portugal en Italië bedroegen zo’n vijfde van het BBP. Daarmee vergeleken bedraagt de schaduweconomie “slechts” 11.8 procent in Frankrijk en 7.2 procent in de VS.” De zwarte markt in Griekenland is inmiddels (mei 2010) al opgelopen tot 30%.De Griekse regering loopt hiermee jaarlijks ruim 25 miljard euro mis.


Daarnaast heeft de Griekse overheid aan de EU vanaf het begin jaarlijks foutieve begrotingscijfers door gegeven. Liegen en bedriegen staat hoog in het vaandel van de Griekse overheid, ook naar de eigen bevolking. Een bijkomend probleem is de belastingdienst. De ambtenaren daar worden gezien als de meest corrupte van het land.

Als gevolg van fraude, corruptie en de gevolgen van de kredietcrisis zijn de overheidstekorten opgelopen tot 13,6 procent van het bruto nationaal product, terwijl Europese regels voorschrijven dat het niet hoger mag zijn dan 3 procent.

Veel Grieken zien de ellende al op zich afkomen en hebben inmiddels hun spaargeld van de bank gehaald. Ook de kapitaalvlucht uit Griekenland raakt in een versnelling. Slecht voor de banken die hiermee in nog grotere problemen komen.


Moeten wij opdraaien voor het bedrog, de corruptie en het luie leventje van de Grieken?


Wil het land uit de problemen komen dan zal er drastisch bespaard moeten worden. En dat zal hard aankomen bij de bevolking. Die zijn daar natuurlijk fel op tegen. Aan hun lekker lui leventje komt nu een eind en dat wenst men niet. Protesten, stakingen en vernielingen, zelfs doden zijn het gevolg. Ik voorzie toenemende problemen. Als de overheid gaat toegeven en daardoor niet aan de vereisten voor verdere kredieten vanuit IMF en EU voldoet......??

De stabiliteit van de Euro en de EU wordt ernstig ondermijnd. Kennelijk hoeft een land zich niet aan de afspraken die gemaakt zijn bij de invoering van de euro te houden. Uiteindelijk staan de overige EU landen toch wel garrant. En dan is er ook nog het IMF. Het vertrouwen van beleggers en investeerders is hierdoor aanzienlijk verminderd, gezien de dalingen op de beurzen en de voortgaande daling van de euro (mei 2010).


De reddingsoperatie voor Griekenland van 110 miljard euro, waar ze ook nog rente over moeten betalen, betekent tevens steun aan de banken in de EU die Griekse staatsobligaties op hun balans hebben staan. Banken uit de eurozone zitten er voor zo'n 90 miljard dollar in, 71 procent hiervan komt voor rekening van Duitse en Franse banken. Nederlandse banken hebben meer dan 5 miljard dollar in Griekenland uitstaan. Zo heeft de ING  3 miljard euro aan staatsobligaties op de balans. De Rabobank doet het veiliger met 300 miljoen.

Voor de banken, die net een beetje uit de bankencrisis kruipen, is het dus zaak dat Griekenland wordt gered. Overigens was die bankencrisis door de banken zelf veroorzaakt. Zie: Bankencrisis.


Het op 9 mei 2010 afgesloten stabiliteitspact, waarbij de EU+IMF voor ca. 700 miljard euro garant wil staan voor landen die in de financiële problemen komen, is uitstel van hooguit enkele jaren voor de ineenstorting van de euro. Als u verder op deze pagina leest dat Europese banken voor 3500 miljard euro aan leningen in zowel de EU-zone als daarbuiten hebben uitstaan, dan zult u begrijpen dat geen enkel noodplan helpt. Leest u vooral verder.


Ik heb geen vertrouwen in een goede afloop. Grieken halen massaal geld van hun bank. Hier doet de Griekse overheid niets aan. In Argentinië werd in 2001 verboden om geld op te nemen om een totale instorting te voorkomen.

Uiteindelijk zal de Nederlandse belastingbetaler kunnen fluiten naar zijn 4,7 miljard euro. Die zullen nooit terugkomen, wat onze overheid ons ook voorspiegelt. Elke euro die nu naar Griekenland gaat is naar mijn mening een verloren euro.

Ook de banken zullen met waardeloze Griekse staatsobligaties blijven zitten. Vele tientallen miljarden euro's gaan in lucht op. Veel banken in de EU zullen alsnog failliet gaan. Opnieuw een diepe crisis in de bankenwereld, maar ook voor de economieën van de EU landen en vooral voor de burgers in de EU.


Het is onbegrijpelijk dat men het door-en-door corrupte Griekenland heeft toegelaten tot de EU. Is Griekenland het waard om de stabiliteit van de gehele eurozone inclusief haar banken en haar bevolking te ondergraven ?


DE EURO IS DUS VEEL TE SNEL EN TE ONDOORDACHT INGEVOERD.


Als Nederland, gelijk Engeland, niet in de euro was meegegaan, dan haden wij niet mee hoeven te doen aan deze reddingsoperatie. De Britten betalen geen enkele shilling mee, maar hun banken, die een kleine 12 miljard euro aan Grieks schuldpapier bezitten, profiteren wel mee als de Grieken hun schulden kunnen betalen. Dat geld ook voor de andere EU-landen, zoals Zweden en Denemarken, die zo verstandig waren om niet met de euro mee te gaan.

De euro is een monetaire unie van landen die beloofd hebben hun overheidsfinanciën op orde te maken en te houden. Een unie waar overtreders gestraft zouden worden met hoge boetes. Waar bail outs en andere reddingsacties waren uitgesloten. Wat is er van die afspraken overgebleven?


Hoe denken onze Tweede Kamerleden van de situatie? Je zou toch zeggen dat de situatie onze volksvertegenwoordigers behoorlijk bezig zou houden. Vooral, omdat het extra belastinggeld van de burgers betreft, de financiële beurzen in rep en roer zijn en enkele EU-landen het vertrouwen van de financiële markten heeft verloren. Wat blijkt? Het interesseert ze geen bal. De geplande vergadering op 7 mei 2010 over onze bijdrage aan het Griekse hulppakket, was bijna niet doorgegaan wegens het geringe aantal "volksvertegenwoordigers" dat op kwam dagen. Er waren 77 Tweede Kamerleden aanwezig, net genoeg voor Kamervoorzitter Gerdi Verbeet om de vergadering te openen. Waarom en waarop stemmen we nog? Op politici, die ons zo graag met sprookjes lijmen.


Er staat ons in Europa waarschijnlijk nog veel meer onheil te wachten.


Een crisis die zijn weerga niet kent. Wat is er gaande?

In 2002 is in Europa de euro tegen de wens van velen ingevoerd. De munteenheid is voortgekomen uit de valuta van diverse landen elk met hun eigen culturele, taalkundige, historische en politieke achtergrond. De bevolking van die landen werd en wordt niet of nauwelijks betrokken bij de besluitvorming in de EU. De hieruit ontstane onvrede uitte zich onder meer in de afwijzing van de EU-grondwet door een aantal landen. Echter, de politieke ‘leiders’ dwongen deze grondwet gewoon af zonder de bevolking hierover te raadplegen. Dat gold met name voor het nieuwe EU-verdrag. Nederland is daar een voorbeeld van.


Om te voorkomen dat Europese burgers referenda gingen eisen, werd volgens de Italiaanse oud-premier Giuliano Amato, de tekst van het nieuwe verdrag "onleesbaar" gemaakt, zo was te lezen in Elsevier van maandag 23 juli 2007. Zo werkt dat dus in de politiek. Burgers mogen niet weten wat politici uitspoken.


Nu Griekenland, maar kijk eens naar landen als Portugal, Spanje, Italië, Ierland, Groot-Brittanie en Frankrijk. Ja, ook Frankrijk. Frankrijk, met 10 procent werkloosheid heeft een begrotingstekort van 8 procent van het bruto nationale product, bijna driemaal de 3-procentsnorm van het Verdrag van Maastricht. Vergeleken met de olifant Frankrijk zijn Portugal, Italie, Griekenland en Spanje (de PIGS landen) slechts muizen.


Ook de Fransen zijn niet zo gek op werken en hebben een veel te dure AOW-regeling. Hier ligt de pensioenleeftijd op 60 jaar (Denemarken 67 jaar; Duitsland gaat naar 67 jaar; Nederland nog op 65 jaar). De Fransen hebben nooit gespaard voor hun oudedagsvoorziening dus moet hun pensioen volledig opgebracht worden door de werkenden. Gelijk onze AOW, maar in Nederland is juist wel door bijna iedere werkende een pensioen gespaard.

Frankrijk vergrijst in snel tempo. Bijna 20% van de bevolking is ouder dan 60 jaar. In Nederland is 15% van de bevolking ouder dan 65 jaar. Onze totale AOW-uitkeringen zijn dan ook een stuk lager dan de Franse AOW.


Spanje telt ca. 4,5 miljoen werklozen (mei 2010), dat is 20% van de beroepsbevolking. De werkloosheid onder 15 tot 24 jarigen is nu (mei 2010) 43%, in Frankrijk is het 25,2%, in België 21,9%, in Engeland 19,8%, in Duitsland 10,2% en in Nederland 7,6%. (Bron OECD). Dit is toch niet vol te houden? Schulden en tekorten blijven oplopen. Het land heeft een begrotingstekort van 11,2% van het bbp waar 3% toegestaan is.

Lijkt veel op Griekenland, maar Spanje is al wat langer bezig met besparingen.


Portugal staat ook in de lijst van probleemlanden. Kredietbeoordelaar Standard&Poors heeft de kredietwaardigheid van het land naar beneden bijgesteld van AA+ naar A+. Spanje ging van AA+ naar AA. Portugal staat er dan ook nog slechter voor dan Spanje. Hoe lager deze rating hoe meer betaald moet worden om geld te lenen. Het land heeft een begrotingstekort van 10%; de rente stijgt en de banken staan onder druk. Obligatiekoersen dreigen te crashen.

Europese banken hebben voor 135 miljard euro aan Portugese staatsobligaties in bezit en voor maar liefst 446 miljard euro aan Spaanse staatsobligaties. Verschillende Europese banken wandelen aan de rand van de afgrond.


Italie? Ik durf het bijna niet te schrijven, maar het land heeft een schuld van meer dan 1000 miljard euro. De totale overheidsschuld is net als in Griekenland ca. 116%. Ook in Italië maakte de overheid namelijk gebruik van financiële spitsvondigheden om de begrotingstekorten beter voor te stellen dan ze daadwerkelijk zijn.


Waar bijna niemand over spreekt zijn Ierland en Groot-Brittanie. Het overheidstekort van Ierland is met maar liefst 14 procent van het bbp het hoogste van alle EU-landen en die van Groot-Brittanie 11,5 procent. Ook tekorten die vele malen hoger zijn dan de toegestane 3 procent. Van Ierland hebben Europese banken 322 miljard euro aan staatsobligaties in bezit.


Eind december 2009 maakte NRC Handelsblad al bekend:

"De eenwording van de Europese geld- en kapitaalmarkt door de invoering van de euro heeft de mogelijkheden om spaartekorten te financieren enorm doen toenemen. Het gevolg daarvan is dat huishoudens en bedrijven in Zuid-Europa systematisch zijn gaan lenen van hun Noord-Europese buren, met name Nederland, Duitsland, Oostenrijk, Finland, België en Luxemburg. In het Zuiden is overconsumptie door de private sector troef: gemiddeld wordt 4,5 procent van het nationaal inkomen (BBP) minder gespaard dan geïnvesteerd. Het zuinige Noorden spaart daarentegen 4,2 procent van het BBP meer dan het investeert.


Het gevolg is dat de Zuid-Europese landen ondertussen een schuld aan het Noorden hebben opgebouwd van gemiddeld zo’n 80 procent van hun BBP. Extra problematisch is dat de leningen hoofdzakelijk gebruikt worden voor consumptieve bestedingen en niet voor investeringen die op termijn tot hogere groei en rendementen in Zuid-Europa zouden kunnen leiden. Door die groei zou de schuld relatief simpel weer kunnen worden afgelost. Zonder groei verdwijnt het geld in een bodemloze put. Op dit moment worden zelfs de door Zuid-Europa verschuldigde rentebetalingen grotendeels bijgeleend en toegevoegd aan de buitenlandse schuld".

Zo is dus een situatie onstaan waar gewoon geen ontkomen meer is: het failliesement van de euro.


De problemen in Europa zijn uitzichtloos. Het gaat ons, de belastingbetaler, honderden miljarden kosten. Willen wij dat? De geldpersen staan op volle toeren. Een hyperinflatie zal het gevolg zijn. Mensen worden bang en halen hun geld van de bank, daarmee de crisis nog dieper makend. Maar dat geld zal steeds minder waard worden. Consumenten gaan vervolgens over tot een koopstaking, waardoor bedrijven hun afzet zien inkrimpen, enz...enz.

De Finse premier Matti Vanhanen waarschuwde voor de Finse omroep, dat de landen in de eurozone op de grootste crisis ooit afstevenen. ''Als het domino-effect begint is geen enkele economie veilig'', aldus Vanhanen.


En dat allemaal is te danken aan het onverantwoordelijk handelen van politici en centrale bankiers die ons veel te snel de euro door de strot hebben gedrukt en veel te snel corrupte landen hebben laten aansluiten bij de EU. De burgers, wij, die geen invloed mogen hebben op EU besluiten, mogen wel voor het geblunder opdraaien.

Dan heb ik het nog niet over de criminaliteitstoename in West Europese landen door georganiseerde bendes uit de vroegere Oostblok landen waar corruptie eerder regel dan uitzondering is. Daar heeft de West Europeaan niet voor gekozen. Wij als burger hebben niets in te brengen.

Totdat wij massaal de straat opgaan en van de arrogante geldverkwistende EU machthebbers (en lobbyisten van bedrijven) eisen dat het met de uitbreiding afgelopen moet zijn. Nu staat het zeer nationalistische Servië op het punt om binnen te treden. Wie protesteert?


Nog veel grotere problemen komen op ons af. Het blijft niet tot Europa beperkt.


Als we kijken naar de bedragen die banken hebben uitgeleend aan de opkomende markten dan constateren we het volgende:

De banken in de VS hebben in totaal zo'n $ 500 miljard uitgeleend alleen al aan China en India. De VS-overheid heeft in totaal ca. $ 1100 miljard schuld alleen in China uitstaan (de totale overheidsschuld zal in 2011de limiet van $ 14.290 miljard bereikt hebben). Japanse banken blijken slechts $200 miljard in die markten gestoken te hebben. West-Europese banken hebben maar liefst $ 3500 miljard uitstaan in Oost-Europese landen binnen de EU maar ook daarbuiten, zoals de Oekraïne. Dat betekent, dat de Europese banken tot hun nek in de uitstaande leningen zitten. Oostenrijk heeft 85 procent van zijn Bruto Binnenlands Product (BBP) aan problematische leningen uitstaan in Oost-Europese landen en Zwitserland 50 procent van het BBP.


Hier vind u een lijst met buitenlandse schuld per land. Schrik niet.


Veel van de Oost-Europese landen betalen hun schulden af in lokale valuta, die als gevolg van de crisis ten opzichte van de euro is gekelderd.

Niet alleen Griekenland (zie boven), dat jarenlang fraude heeft gepleegd door foutieve begrotingscijfers aan de EU door te geven, maar ook landen als Italië, Spanje, Portugal en de Baltische staten staan op het punt om financieel om te vallen. Nederlandse banken hebben ca. 5 miljard euro alleen al bij Griekse banken staan. De schulden en verplichtingen (niet alleen Griekenland dus) van alleen de ING zijn al twee keer zo hoog als heel het BBP van Nederland! Dacht u werkelijk dat bij een failliesement van ING de Nederlandse staat garant kan blijven voor uw 100.000,- die u op wat voor bank dan ook heeft staan?


Bij faillisement van Griekenland kan Nederland fluiten naar die centen. De Nederlandse overheid zal ongetwijfeld de belastingbetaler daarvoor laten opdraaien. Moeten wij betalen voor het bijna criminele beleid van de Griekse overheid?


De huidige crisis is nog lang niet over. Erger nog, hij begint pas.

Aandelenbeurzen zullen gigantisch gaan crashen.


Er komt een moment, dat landen hun schulden niet meer kunnen terugbetalen en dus failliet gaan, zoals we dat ook bij IJsland hebben gezien. Te verwachten is dat ze vervolgens terugkeren naar hun eigen valuta om zodoende hun enorme staatsschulden te kunnen monitiseren (= meer geld bijdrukken) waarbij zij voor hun obligaties een rentestand gaan hanteren die concurrerend zal zijn met andere landen.

De belastingbetalers en de gepensioneerden in landen als Nederland, Duitsland en België zullen weigeren te betalen voor de financiering van de staatsschuld van andere landen in de eurozone via de uitgifte van euro-obligaties. Het gevolg is het nog meer dan nu bijdrukken van enorme sommen contant geld wat leidt tot monetaire inflatie. Die inflatie is natuurlijk rechtstreeks van invloed op de prijzen van producten in de EU, waardoor voorzichtige landen als Nederland zwaar worden getroffen.


Mogen wij als werkenden en gepensioneerden opdraaien voor de roekeloze avonturen van politici en centrale bankiers? Nee, natuurlijk niet! Of zoals Abraham Lincoln (1809-1865), de 16de president van de USA al zei: "You can fool some of the people all of the time, and all of the people some of the time, but you can not fool all of the people all of the time".

Het wordt hoog tijd dat de Europese bevolking mondiger wordt. Van de leden van de Tweede (Slaap)Kamer hoeven we niets te verwachten. Die spreken alleen maar mooie woorden zodra er een camera in de buurt is.


Het gevolg van de huidige en nog komende problemen kan zijn dat de hele EU weer uiteen valt. Elk land keert dan terug naar zijn eigen oorspronkelijke valuta of zal combineren met een ander land. Bijvoorbeeld dat Duitsland opnieuw overgaat naar de mark samen met Nederland en België. Dat is dan allemaal ten koste gegaan van onvoorstelbare sommen geld die nog vele generaties lang zullen drukken op de inkomsten van werkenden en gepensioneerden.

Een ander en waarschijnlijk zekerder scenario is een wereldwijde zeer diepe depressie, hyperinflatie, veel sociale onrust en misschien zelfs oorlogen. Het is niet te hopen.

Met dank aan de corruptie en machtswellust van de heren politici, centrale bankiers en hun verwanten.


Ons belastinggeld in crisistijd naar EU-medewerlers. Hoe krijgen ze het op.


Het Europese scenario kan parallel lopen met hetgeen Peter Schiff ons te vertellen heeft over de VS-schulden. Zie o.a. dit artikel of kijk naar deze video.



Burger van Nederland.


Hoe "onze" Europarlementariërs ons belastinggeld misbruiken (video).


Heeft u geld op de bank staan. Denkt u werkelijk dat dat geld van u is? Lees verder ....


Naar Archief